Środa, 18 września 2019 r. imieniny: Ireny, Irminy, Stanisława Środa XXIV tygodnia okresu zwykłego | Święto Św. Stanisława Kostki

Kurs Przedmałżeński

Kurs Przedmałżeński 6 stycznia 2013 wyświetleń: 1254

KATECHEZA W ROKU WIARY - 06.01.2013

Prawo naturalne a Stary Testament? Kiedy jesteśmy świadkami tworzenia nowych praw przez parlamenty narodowe i instytucje międzynarodowe, jak Unia Europejska, rodzi się pytanie, czy istnieją uniwersalne prawa obowiązujące wszystkich ludzi, wszystkie społeczności? Kto może ustalać takie prawa? Czego mogą i powinny one dotyczyć?

Bóg, stwarzając człowieka, wyposażył go w podstawowy zmysł, pozwalający mu odróżnić dobro od zła i kierować się właściwymi zasadami postępowania. W ten sposób Bóg zapisał w sercu każdego człowieka podstawowe prawo, które nazywamy prawem naturalnym. Dzięki temu właśnie prawu każdy człowiek jest w stanie poznać, „co należy czynić, a czego należy unikać”.

Jak zaznacza Katechizm Kościoła Katolickiego, „przykazania prawa naturalnego nie są postrzegane przez wszystkich w sposób jasny i bezpośredni”. Bóg wyszedł niejako na przeciw tej trudności, objawiając swoje Prawo w sposób konkretny i szczegółowy, i powierzając to objawienie wybranemu przez siebie narodowi – Izraelowi. Święty Augustyn wyraził to obrazowo mówiąc, że „Bóg zapisał na tablicach Prawa to, czego ludzie w swych sercach nie odczytali”. Zawierając Przymierze z Izraelem, Bóg przekazał mu pouczenia i wskazania dotyczące właściwego postępowania moralnego i organizacji życia w społeczności. Pouczenia te, określane jako Prawo Mojżeszowe, utrwalone zostały w Starym Testamencie, w Pięcioksięgu.

Swoistą syntezą objawionego w ten sposób Prawa Bożego jest Dekalog. W Katechizmie czytamy: „Przykazania Dekalogu ustalają podstawy powołania człowieka, stworzonego na obraz Boży; zakazują tego, co sprzeciwia się miłości Boga i bliźniego, a nakazują to, co jest dla niej istotne. Dekalog jest światłem danym sumieniu każdego człowieka, by objawić mu powołanie i drogi Boże oraz chronić go przed złem.

Bóg objawił ludziom swoje Prawo, aby uzdolnić ich do nawrócenia, do wiary w Niego i w ten sposób do właściwego przeżywania ich egzystencji. Prawo Boże zawarte w Starym Testamencie jest wyrazem woli Bożej względem ludzi i jednocześnie stanowi wyraz wielu prawd dostępnych ludzkiemu rozumowi w sposób naturalny. W tym sensie, w wielu punktach jest ono odzwierciedleniem i ukonkretnieniem prawa naturalnego, dlatego też można powiedzieć, że „główne przepisy prawa naturalnego wyłożone zostały w Dekalogu”.

Relację między prawem naturalnym a Starym Prawem jest następująca: „Stare Prawo stanowi pierwszy etap prawa objawionego. Zawiera ono wiele prawd w sposób naturalny dostępnych rozumowi, a które zostały ogłoszone i poświadczone w ramach przymierza zbawienia”.

Rozwinięciem przepisów Prawa objawionych Izraelowi i zapisanych w Pięcioksięgu są pouczenia zawarte także w dalszych księgach Starego Testamentu – w księgach prorockich i mądrościowych. Pouczenia te przygotowują i ukierunkowują jednocześnie na objawienie pełni Prawa Bożego, jakie dokonało się przez Jezusa Chrystusa, w Jego Ewangelii i w Nowym Testamencie.

Zapamiętajmy: Bóg wpisał w serce człowieka „pierwotny zmysł moralny, który pozwala człowiekowi rozpoznać rozumem, czym jest dobro i zło, prawda i kłamstwo” (KKK 1954). Ów zmysł moralny zwany jest prawem naturalnym. Główne przepisy prawa naturalnego zawarte zostały w Dekalogu, który jest sercem Prawa Bożego, objawionego narodowi wybranemu i utrwalonego w Starym Testamencie. Objawienie Prawa Bożego w Starym Testamencie adresowane jest przy tym nie tylko do społeczności Izraela, lecz do wszystkich ludzi poszukujących właściwych zasad moralnych dla swojego życia.

aktualizowano: 2013-01-06
Parafia św.Józefa | ul.św.Jana Chrzciciela 1, 73-110 Stargard Szczeciński
biuro@swjozef.stargard.pl