Środa, 18 września 2019 r. imieniny: Ireny, Irminy, Stanisława Środa XXIV tygodnia okresu zwykłego | Święto Św. Stanisława Kostki

Kurs Przedmałżeński

Kurs Przedmałżeński 11 stycznia 2013 wyświetleń: 1190

KATECHEZA W ROKU WIARY - 13.01.2013

Katolicka nauka o usprawiedliwieniu. Sprawiedliwość jest jednym z najcenniejszych, najbardziej pożądanych, a jednocześnie najtrudniejszych do osiągnięcia dóbr ludzkości. Z różnych zakątków ziemi codziennie podnosi się głos wołających o sprawiedliwość. W jej imię niejeden chwyta za broń, a jednak ludzkie starania o sprawiedliwość zawodzą. Co więcej, ci którzy walczą o sprawiedliwość nierzadko sami stają się przyczyną nowych niesprawiedliwości. Dlaczego tak się dzieje?

Pismo Święte, a zwłaszcza słowa i postawa samego Jezusa wskazują, że źródłem niesprawiedliwości w świecie nie jest coś zewnętrznego względem samego człowieka. Zewnętrzne czynniki niesprawiedliwości (jak np. niedoskonałe prawodawstwo) są skutkiem wewnętrznej ludzkiej nieprawości, powodującej zamykanie się na obiektywną prawdę i na bezinteresowną miłość; brak woli i umiejętności zrozumienia i kochania drugiego jak siebie samego.

To egoistyczne zamknięcie się w sobie, jest zafałszowaniem prawdy o człowieku stworzonym na obraz i podobieństwo Boga. Stanowi ono zdradę ludzkiego powołania do bycia Miłością na wzór samego Boga. U jego źródeł leży złe wykorzystanie przez ludzi otrzymanej od Boga wolności, skutkujące wewnętrznym zniewoleniem, uzależnieniem się od zła jak od narkotyku, co ogranicza jasność sądów i wolność wyboru i czyni człowieka skłonnym do popełniania kolejnych nieprawości. Nazywamy to grzechem pierworodnym: odziedziczoną skłonnością do zła. Dotknięci tą skłonnością ludzie myślą i postępują kierując się osobistym lub grupowym interesem. Czynią tak nawet wtedy, gdy występują w imię sprawiedliwości, przez co ludzka sprawiedliwość może okazać się jawną niesprawiedliwością.

Jakże odmienną od niej jest sprawiedliwość Boga objawiona w Jezusie Chrystusie. Chrystus zamiast karać grzeszników usprawiedliwia ich obarczając siebie samego tragicznymi skutkami popełnionego przez ludzi zła. Odepchnięty przez własny naród, zdradzony przez przyjaciół, niewinnie skazany na tortury i śmierć doświadczył ludzkiej nieprawości, lecz ta nie zdołała unicestwić w Nim miłości do Boga Ojca i do ludzi, wręcz przeciwnie, ujawniła jej heroizm. Umierając na krzyżu Jezus zamiast potępić - usprawiedliwia swych oprawców, mówiąc: «Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią». Nie usprawiedliwia On zła, ale odróżnia zło od złoczyńcy, który często nie wie, co czyni. W Jego osobie Bóg jest „współczujący” z każdym, kto doświadcza zła, a jednocześnie sam jako skrzywdzony człowiek wybacza sprawcom niesprawiedliwości, dając im szansę odmiany życia. Przez krzyż Chrystusa ludzkość, która ze względu na swoje grzechy zasłużyła na karę otrzymuje darmo – z samej tylko Bożej łaski - przebaczenie i realną możliwość nowego życia.

Dzieło usprawiedliwienia staje się widoczne w konkretnym człowieku poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa i przyjęty w tej wierze chrzest. Jego konkretnym owocem jest przebaczenie grzechów i dar Ducha Świętego. Duch Święty jest w nas głównym autorem odwrócenia się od grzechu i zwrócenia się do Boga; leczy On naszą zniewoloną wolę, odnawia i doskonali nasze podobieństwo do Boga.

Zapamiętajmy: Usprawiedliwienie jest najdoskonalszym dziełem bezinteresownej miłości Boga, który gładzi nasze grzechy i sprawia, że stajemy się sprawiedliwi i święci. Dokonuje się to przez łaskę Ducha Świętego, którą wysłużył nam Chrystus przez swoją Mękę i której udziela w sakramencie chrztu. Usprawiedliwienie zapoczątkowuje wolną odpowiedź człowieka, to jest wiarę w Chrystusa i współpracę z Bożą łaską.

 

KATECHEZA NA NIEDZIELĘ CHRZTU PAŃSKIEGO (13.01.2013)

aktualizowano: 2013-01-11
Parafia św.Józefa | ul.św.Jana Chrzciciela 1, 73-110 Stargard Szczeciński
biuro@swjozef.stargard.pl