Kolejnym etapem pielgrzymowania były:

przepiękny Kościół Pokoju pw. Trójcy Świętej, zabytkowy budynek sakralny wybudowany na mocy porozumień traktatu westfalskiego, zawartego w 1648, należący do świdnickiej parafii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce. Jest jednym z trzech obiektów na Dolnym Śląsku, znajdującym się na liście Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO;

Bazylikę świdnicką - katedra św. Stanisława Biskupa i Męczennika i św. Wacława Męczennika – gotycki kościół, pierwotnie jako kościół parafialny, a od 25 marca 2004 jako katedra diecezji świdnickiej;

Świdnickie Sanktuarium św. Józefa, które zostało pierwotnie wzniesione jako świątynia klasztorna dla sióstr urszulanek, które przybyły do miasta w 1700 roku i zajmowały się edukacją dziewcząt. W latach 1959–1962 w klasztorze działało Niższe Seminarium Duchowne Towarzystwa Chrystusowego, które zostało zlikwidowane przez władze PRL. Do 1971 roku Chrystusowcy nadal pracowali jako katecheci i wikariusze. Obecnie parafia jest prowadzona przez ojców paulinów.

Drugi dzień pielgrzymowania ŚLADAMI WIARY I HISTORII DOLNEGO ŚLĄSKA rozpoczął się od Opactwa cystersów w Henrykowie – zabytkowego pocysterskiego zespółu klasztornego z kościołem - Sanktuarium Matki Bożej Henrykowskiej. Jest to jedno z najokazalszych i najpiękniejszych założeń barokowych na Śląsku, miejsce powstania Księgi Henrykowskiej – zabytku piśmiennictwa polskiego.

Dalej pielgrzymi udali się do Ziębic z kościołem pw. św. Piotra i Pawła o barokowym wystroju wnętrza z przylegającym do świątyni budynkiem klasztornym pochodzącym z XVIII w. Obecnie w zespole klasztornym znajduje się dom zakonny Towarzystwa Chrystusowego oraz szpital. Kościół od 1948 r. należy do Towarzystwa Chrystusowego. W 1972 roku erygowano Parafię pw. św. Piotra i Pawła, w której posługę duszpasterską sprawują po dzień dzisiejszy księża i bracia Chrystusowcy.

Kolejnym akordem drugiego dnia parafialnej PIELGRZYMKI ŚLADAMI WIARY I HISTORII DOLNEGO ŚLĄSKA była wizyta w Kopalni Złota w Złotym Stoku, unikatowej atrakcji turystycznej na Dolnym Śląsku, w której przez 800 lat wydobyto około 16 ton czystego kruszcu.